อยากได้คนรักแบบไหน

Posted by kukky on ก.ค. 21, 2009 in ความรัก

ถ้าถามว่า อยากได้ คนรักแบบไหน … คงจะตอบได้ว่า อยากจะได้คนรัก แบบเพื่อน

คนเรานั้นความจริงแล้ว เกิดมาเพื่อหามิตรแท้ ถ้าเราพบใครสักคนที่เป็นมิตรแท้ของเรา เป็นเพื่อนของเราอย่างแท้จริง เป็นคู่ทุกข์ คู่ยาก คู่สุข คู่สม ในทุกเรื่องราวแล้ว ชีวิตนี้ ก็คงไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว

ถ้าอยากจะหาคู่แท้ คู่ชีวิต หาคนที่จะเป็นคู่คิด มิตรคู่กาย อาจจะหาได้ยาก

อาจจะต้องใช้เวลานานในการค้นหา อาจจะต้องอดทนรอคอย อาจจะต้องพิสูจน์รักแท้ด้วย กาลเวลา

รักแท้เกิดขึ้นได้ยาก .. แต่เมื่อเกิดขึ้นแล้ว..จะไม่จางไปตามกาลเวลา รักแรกพบอาจจะเปลี่ยนเป็นรักแท้ได้.. แต่รักแท้ส่วนใหญ่แล้ว จะไม่ใช่รักแรกพบแน่นอน

คนเรา …ต้องการ…ใครสักคน ที่จะอยู่เคียงข้างเรา

ใครจะปฏิเสธได้ว่า สิ่งที่เราต้องการมากที่สุด นอกจากคนที่จะมาเป็น พ่อ หรือ แม่ ของลูกเราแล้วนั้นจะไม่ต้องการ ใครสักคน ที่สามารถ ยืนหยัดเคียงข้างเราในทุกสถานการณ์ ไม่ว่าในยามที่สำเร็จ … สมหวัง…หรือพ่ายแพ้ อย่างหมดรูป .. ถ้าคนรักของคุณ …. ถึงแม้จะไม่สนใจ..เอาใจใส่.. พูดจาไพเราะเสนาะหู.. ไม่หล่อ เท่ห์ สูง สมาร์ต หรือว่า สวย หุ่นเพรียว.. ดังใจที่คุณต้องการ

แต่ถ้าเขา และเธอ.. สามารถยืนเคียงข้างคุณได้.. ทุกสถานการณ์.. เป็น มิตรแท้… ที่แท้จริงในชีวิตของคุณ ..ก็น่าจะเพียงพอแล้ว ไม่ใช่หรือ..

ความรัก.. เมื่อมีรัก ก็ เสื่อมรักได้..
ความหลง.. เมื่อหมดรูป รส กลิ่น สี..
คุณจะหลงอะไรในตัวคนรักของคุณ…
แต่ความเข้าใจ… ไม่ทอดทิ้งกัน ความเป็นมิตรแท้ นี่สิ… ที่ไม่มีวันจะหมดไป….

ป้ายกำกับ:คนรัก, ความรัก, อยากได้คนรักแบบไหน, เรื่องราวความรัก

อย่าหวังว่า…

Posted by kukky on ก.ค. 21, 2009 in ความรัก

อย่าหวังว่า ใครจะเป็นไปได้อย่างที่ใจเราต้องการ

เพราะตัวเราเอง บางครั้งก็ไม่ได้อย่างใจตัวเองเช่นกัน

อย่าหวังว่า..จะต้องให้ใครรักเราตลอดไปโดยไม่เปลี่ยนแปลง

เพราะตัวเราเอง ก็พร้อมที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองได้ตลอดเวลาเมื่อเรารักใคร

อย่าหวังว่า..ใครจะเข้าใจเราทุกสิ่ง เพราะบางเรื่อง เราเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเท่ากัน

อย่าหวังว่า .. จะมีใครสักคนอยู่เพื่อเรา เพราะบางครั้ง เราเองก็ยังไม่รู้ว่าจะอยู่เพื่อใคร

อย่าหวังว่า..ใครคนหนึ่งจะดี และสวยงามสำหรับเราตลอดไป

เพราะเราเอง บางครั้ง ก็ไม่ได้ดีกับเขาเสมอไปไม่ใช่หรือ

อย่าหวังว่า..ใครคนหนึ่งจะหยุดชีวิตไว้ที่คุณ ถ้าคุณยังไม่พร้อมจะหยุดที่เขาเช่นกัน

ป้ายกำกับ:คนรัก, ความรัก, อย่าหวังว่า

ผมและเธอบนทางเส้นขนาน

Posted by kukky on ก.ค. 21, 2009 in ความรัก

ผมบอกว่าความรักก็เหมือนกับเส้นด้ายบาง ๆ หากขาดไปแล้ว
ผูกอย่างไรก็มีปม
เธอบอกว่าความรักเหนียวแน่นคงทนกว่านั้น
มันเปรียบเสมือนผืนผ้ามากกว่า
แม้เส้นด้ายจะขาดไปสักเส้น ผ้าก็ยังเป็นผ้าได้อยู่

ผมไม่พกมือถือด้วยเหตุผลว่า
พระนเรศวรทรงกู้เอกราชได้โดยไม่ต้องใช้ มือถือ

เธอพกมือถือ2 เครื่องด้วยเหตุผลว่า
ที่ไทยเสียเอกราชไปเพราะไม่มีมือถือ

ผมใส่กางเกงตัวละ129 บาทด้วยเหตุผลว่า จะยี่ห้ออะไรก็ปิดไอ้นั่นได้มิดเหมือนกัน
เธอใส่กระโปรงราคาตัวละหลายพันบาทด้วยเหตุผลว่ามันปลอดภัย ถ้าเกิดไฟไหม้ กระโปรงที่เธอใส่เนื้อผ้าจะไม่ละลายติดเนื้อผิวของเธอ

ผมไม่รู้หรอกว่าคุณค่าทางอาหารระหว่างพิซซ่ากับขนมครก อะไรจะมากกว่ากันแต่ ผมว่าขนมครกอร่อยและถูกกว่าเป็นไหนๆ
เธอไม่รู้หรอกว่าคุณค่าทางอาหารระหว่างพิซซ่ากับขนมครก อะไรจะมากกว่ากันแต่ เธอชอบกินพิซซ่าด้วยเหตุผลที่ว่าขนมครกบางร้านเท่านั้นที่อร่อย แต่พิซซ่าฮัททุกร้านมีมาตรฐานเดียวกัน

ผมใช้ปากกาด้ามละ5 บาทด้วยเหตุผลที่ว่ายังไงมันก็เขียนได้ และมันมักจะหายไป ทุกครั้งก่อนที่ไส้จะหมด
เธอใช้ปากกายี่ห้อcross ด้วยเหตุผลที่ว่า ยังไงมันก็เขียนติดกระดาษไม่ต้องสะบัดก่อนใช้ และไม่เลอะเทอะกระเป๋าเสื้อของเธอ

ผมชอบทำงานอิสระทำตามจินตนาการของตัวเองไม่ต้องให้ใครบังคับ ไม่ต้องผูกมัด กับระบบ
บัตรตอกทำงานของเธอไม่เคยขึ้นตัวแดงเธอกลับค่ำทุกวัน เพราะงานทำให้เธอมีระบบ ระเบียบและเห็นคุณค่าของชีวิต

ผมรักตัวของผมเองมากกว่าใครๆด้วยเหตุผลว่า ไม่ว่าเราจะทำดีเพื่อใครๆ มากมายขนาดไหนความสุขทางใจที่เราได้ก็ได้กับตัวเอง
เธอรักครอบครัวของเธอมากกว่าสิ่งใดๆด้วยเหตุผลว่าถ้าไม่มีพวกเขา ก็คงไม่มีเธอเกิดมาให้ป่าวประกาศว่าฉันรักตัวฉันเอง

คลื่นทะเลให้ปรัชญาแก่ผมว่า หาดทรายจะแปรเปลี่ยนไปทุกครั้งตามคลื่นที่กระทบฝั่ง แต่แม้จะเปลี่ยนอย่างไร ทรายก็ยังเป็นทราย และคลื่นก็ยังเป็นคลื่นไม่เปลี่ยน
คลื่นทะเลให้ปรัชญาแก่เธอว่า ไม่ว่าน้ำทะเลจะขึ้นจะลงอย่างไร คลื่นก็ยังขยันซัดกระทบฝั่ง

ผมบอกว่าถ้าไม่มี “ความว่าง” แล้ว “ความมี” ก็ไร้ความหมาย เพราะความมีต้องวางลงบนความว่าง
เธอบอกว่าถ้าไม่มี “ความมี” แล้ว “ความว่าง” จะมีประโยชน์อะไร มันคงไร้ความหมายเพราะมีความมี ความว่างจึงก่อเกิดการเปรียบเทียบ

คนอื่นบอกว่า ผู้หญิงรักผู้ชายจาก 0-100 แต่ผู้ชายรักผู้หญิงจาก 100-0
ผมแย้งว่าผู้หญิงรักผู้ชายแค่ 0-1 เหมือนไบนารี่ ทำดีมากมายขนาดไหนก็เป็นเพียงแค่ 1 หากผิดพลั้งไป จะเหลือเพียง 0
เธอแย้งว่าผู้หญิงรักผู้ชายไม่ใช่ 0-1 และไม่ใช่ 0-100 แต่เป็นจาก 100-200 หญิงรักชายได้ 100 และจะมากขึ้นเรื่อย ๆ ตามที่เธอปรารถนา

ผมมองคนที่ความคิด
เธอแย้งว่าความคิดไม่ใช่นิสัย

ผมเหมือนกับแก้วใส ๆ จะเห็นคุณค่าตัวเองก็ต่อเมื่อมีเธอเป็นน้ำมาเติมเต็ม
เธอเหมือนกับน้ำใส ๆ เธอจะอยู่ได้อย่างไรหากไม่มีภาชนะมารองรับ

ผมและเธอเหมือนดั่งเส้นขนาน ที่ไม่มีวันจะมาบรรจบกัน
ผมและเธอเหมือนดั่งเส้นขนาน ถึงแม้จะไม่มีวันบรรจบกัน
แต่เราก็จะตีคู่ไปด้วยกันเสมอ เพราะเธอชอบกินไข่แดง แต่ผมชอบกินไข่ขาว เราจึงอยู่ด้วยกันได้ ในไข่ใบสีน้ำเงินแห่งนี้

ป้ายกำกับ:คนรัก, ความรัก, ผมและเธอบนทางเส้นขนาน